Forum Ogólne

Odpowiedź w wątku: jak gdyby nigdy nic

Komentujesz wpis użytkownika Sylwia

Nick

E-mail (opcjonalnie)

Treść odpowiedzi

O 11:46, dnia 2004-07-12 Sylwia napisał(-a):
> > Twoim rodzicom należy się medal.
> Droga Joasiu! Oczywiście masz racje a ja staram sie o tym nie zapominać. Sama do tej pory zastanawiam sie jak oni tego dokonali. Nie mogli zrobić inaczej. dzięki nim moge teraz normalnie żyć nie zadają c sobie codziennie pytań przed każdą kontrolą "A co jeśli...?".
> Aczkolwiek myśle ze Faktem jest też to że wyleczenie śmiertelnej choroby może stać sie też w jakimś sensie szansą na uzdrowienie psychiczne. Człowiek który stawił czoła śmierci może zacząć "żyć" naprawde. To niesamowite co musi sie wydarzyć, aby zdrowy człowiek mógł zrozumieć jak mało ma na to czasu.
> Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę dużo zdrówka dla synka!