Mam nadzieję, że [...] z każdą kontrolą to uczucie niepokoju i nakręcania się będzie się zmniejszac..
nie bede Cie wyprowadzac w manowce z tak plonnych nadziei..
:) ja przez pierwsze 2 lata po leczeniu miałam mega stres. ponadto ciagle jakieś węzełki mi wychodziły na USG, zwapniałe, lekarze też mówili że po leczeniu radio węzły mogą być trochę wrażliwe. tak schizowałam, że po każdym wyjściu z USG leciałam do lekarza z rykiem i błagałam o biopsje. biegałam z wynikami je konsultować aż nawet trafiłam na znanego profesora który po badaniu "zwykła macanka" w gabinecie stwierdził nawrót, zreferował mi że będę miała autoprzeszczep itd. miałam wrażenie że za chwilę zrobi mi go w gabinecie tak bardzo był pewien. położył mnie w szpitalu, badali mnie i po kilku dniach wyszłam ... jego podejrzenia były niesłuszne. z jednej strony dobrze, że taki drobiazgowy i nie bagatelizuje niczego, ale są pewne granice i nie powinien na podstawie badania palcem stawiać diagnozy bo ja wtedy prawie zwariowałam z nerwów.
w trakcie tych 8 lat po leczeniu miałam około 3 lata zupełnego luzu. nie wiem jak ja to robiłam i dlaczego miałam taki stan psychiki, ale wogóle się nie przejmowałam, nawet jak wyniki usg były dziwne (a radilodzy czasami potrafią popuścić wodze fantazji :)) to czekałam spokojnie aż mój lekarz wypowie się na ten temat. aż spokojnie zleci dalszą diagnostykę lub nie. nie biegałam, nie błagałam o kolejne badania, spokój. a teraz znowu mam schizę. chyba jeszcze takiej nie miałam. mam wrażenie że jeste cała opuchnięta od macania się non stop. wyczułam małe zgrubienie pod uchem i chociaż nie przypomina typowego węzła to już widzę wszystko w najgorszych barwach. i jak nie nawrót to wmawiam sobie na przykład guz ślinianki itd. oj oj oj... no zobaczymy jutro. mam nadzieję że wytrzymam psychicznie.
