Forum Hyde Park
Odpowiedź w wątku: Lis na żywo - chemioterapia i ciąża

Komentujesz wpis użytkownika Aga71
Nick
E-mail (opcjonalnie)
Treść odpowiedzi
O 06:41, dnia 2010-10-19 Aga71 napisał(-a):
> > O 23:04, dnia 2010-10-18 Tomasz napisał(-a):
> > Dzięki za informację o programie.
> > Wcale nie było zagrania pod publiczkę, nikt też nie wyżywał się na lekarzach. To nie jest Fakt, czy program Pospieszalskiego.
> >
> > Chodziło tylko o to, by pokazać, że można pogodzić leczenie z ciążą.
> >
> > Lis pokazał, że nie ma pojęcia jak wygląda leczenie. Bo w sumie skąd miał to wiedzieć? Potwierdził tylko tzw. obiegowe opinie. Pokazał też jak wygląda wiedza normalnego człowieka o kuracji. Otóż na podstawie tego, co opowiadał stwierdzam, Lis jest tego doskonałym przykładem, że człowiekowi zdrowemu wydaje się, że najgorszą rzeczą w chemioterapii są ... wypadające włosy. O po prostu. Wystarczy pogodzić się z włosami, albo założyć chustkę, czy czapkę i trochę poczekać aż odrosną, a reszta to jest pytanie na śniadanie, czy jakaś kawa czy herbata, albo rozmowy w toku. Przerażające. 'Ból i różne inne objawy'. O jakim bólu on mówił? Pamiętam leczenie. Nic gorszego mnie w życiu nie spotkało, nie to, że bolało, czy wypadły włosy, czy pojawiały się tzw. objawy 'różne inne', bo to wszystko są jakieś bzdury. Z leczeniem wiążą się rzeczy dużo gorsze. I bardzo konkretne. Wymioty, nudności i stan psychiczny. Umysł i zaburzenia poziomu neuroprzekaźników. Wydaje mi się, że ile o pierwszych dwóch jeszcze wiedza jest jakoś rozpowszechniona, chociaż chyba Lis akurat tego nie wiedział, to o stanie umysłu traktowanego tymi świństwami po prostu się nie wie, nie mówi. Wydaje się, że zły nastrój to przecież z tych wypadających włosów się bierze.
> >
> > Druga sprawa, którą zauważyłem jest taka: Pani Magda prowadząca fundację, jak to określiła - działała społecznie, by chociaż odrobinę przyczynić się do łamania stereotypów związanych z traktowaniem choroby nowotworowej jako wyroku. Nie wiem dokładnie dlaczego wykorzystuje się takie porównanie z wyrokiem, i czy jest to wyrok ludzi, jakiejś kafkowskiej instytucji, czy też nieodwołalny wyrok Boskiej Opatrzności, kapryśnego i obrzydliwego Boga Starego Testamentu. Samo porównanie wydaje mi się wcale nie mądre. Ale też z drugiej strony przełamywanie stereotypu przez zaszczepianie takiego rozumienia choroby nowotworowej, mianowicie jako poważniejszego przeziębienia, z którego wychodzą wszyscy, jeżeli tylko pozytywnie spojrzą na rzecz swojej choroby, jeżeli tylko zdobędą się na odwagę odkrycia 'pozytywów raka', (zastanówmy się czym takie mają niby być), nie wydaje mi się nie tylko zgodne z prawdą, ale nawet nieuczciwe. Tylko 80 % chorych na ziarnicę uzyskuję remisję. Tylko niespełna 15 % chorych na zaawansowaną postać raka płuc może liczyć na remisję. To nie jest zabobon. To jest prawda. Zabobon sprowadza się do czegoś zupełnie innego: oszukiwania ludzi, że wszystko będzie dobrze. Z tego nie wychodzi nic dobrego. To jest dodatkowe obciążenie psychiczne.
> Zgadzam się w pełni z Twoją wypowiedzią i podpisuję prawą i lewą łapką. W chwili obecnej jestem po zakończonym leczeniu. 8 września miałam ostatni wlew. Lekarz powiedział, że mogę mówić, że jestem w remisji całkowitej. Przede mną, w grudniu, PET. Nigdy nie przyszłoby mi do głowy, żeby myśleć o przebytej chorobie, jak o  przewlekłej grypie, czy katarze i porównać chemioterapii do leczenia tych przypadłości. Na razie w mózgu mam sieczkę, nie potrafię myśleć o chorobie w czasie przeszłym i nie wiem czy kiedykolwiek to nastąpi. Mam odruch macanta, macam się co chwilę po szyi...ale to  nie jest tematem tego wątku:D:D
> Podziwiam kobiety, które wystąpiły w programie, podziwiam, za wolę walki o siebie i dziecko i cieszę się, że wygrały/ zwłaszcza z własnym mózgiem. Pamiętam jakie płatał mi figle pomimo tego, ze podobno twarda ze mnie baba.