Forum Ogólne
Odpowiedź w wątku: Problemy z nauka po chemioterapii

Komentujesz wpis użytkownika laLoona
Nick
E-mail (opcjonalnie)
Treść odpowiedzi
O 09:40, dnia 2012-03-05 laLoona napisał(-a):
> Ja ze względu na leczenie - zwłaszcza chemię którą ciężko znosiłam, przeszłam na strudiach na nauczanie w trybie indywidualnym. Poprosiłam większość wykładowców o możliwość zaliczania przedmiotów pracami zaliczeniowymi, ale sporo zaliczyłam na egzaminach. Co oczywiście nie zmienia faktu, że dwóch wykładowców obniżyło mi ocenę, bo nie byłam na ich ćwiczeniach (sic!) (chemię brałam w piątki, zjazdy przypadały pechowo akurat na weekendy z leczeniem)
> Problemy z koncentracją gigantyczne - m.in. jestem nauczycielką, uczę dzieci w podstawówce - a potrzebowałam czasem namysłu, żeby wiedzieć jak rozwiązać zadanie, kiedy zadawały dużo pytań - a zadają! - albo w klasie robiło się za głośno, miałam w głowie jeden wielki świdrujący szum. Przed chemią, kiedy ktoś rzucił mi jakiś problem, w minutę miałam tysiąc pomysłów na rozwiązanie go - w trakcie chemii, podczas prostej rozmowy potrafiłam 'zapomnieć' o czym rozmawiamy. Zapomninanie słów, plątanie się, "dziury w mózgu", to duży problem, jak dla kogoś, kto zarabia głową. Dodatkowo, często zdarzały się dni, ciągle się zdarzają, kiedy wszystko dosłownie leciało mi z rąk... Między innymi dlatego od paru miesięcy jestem na zwolnieniu. Teraz jestem miesiąc po ostatniej chemii i widzę, że jest coraz lepiej. Wydaje mi się, że pierwszym tego objawem jest fakt, że znów zaczyna mi się "chcieć", w głowie wracają cele, pojawiają się nowe plany, nowe rozwiązania.
> Myślę, że w Twojej sytuacji ważne jest, żeby nauczyciele wiedzieli o Twojej chorobie (najlepiej byłoby, gdybyś poprosiła dyrekcję o taką informację na radzie pedagogicznej), żebyś nie musiała tłumaczyć każdemu z osobna. Poproś o wyrozumiałość - MASZ DO TEGO PRAWO, postaraj się jak najwięcej przedmiotów zaliczać projektami, prezentacjami, poproś o więcej czasu na zaliczenie klasówki, o formy, nad którymi mogłabyś pracować w domu, żeby ze względu na Twoją sytuację nie brali pod uwagę Twojej aktywności na lekcji. Zawsze jeszcze możesz prześć na nauczanie indywidualne - nauczyciele będą prowadzili zajęcia tylko z Tobą.
> Nie odrzucaj swoich marzeń - potraktuj chorobę jako wyjątkową lekcję, to nie potrwa długo, "wrócisz do życia" jako zupełnie inna osoba i będziesz miała w sobie jeszcze więcej siły, wiary...a i priorytety się poprzestawiają. ;)