Szukam osób chorych na ziarnicę

Witam wiem co czuje pani syn bo sama przeszłam przez to piekło. O swojej chorobie dowiedziałam się w listopadzie 2008 roku po wycięciu węzła z nad obojczyka usłyszałam diagnoze ziarnica złośliwa typ LP II A. Wtedy cały świat mi się zawalił, ale dzięki swojej rodzinie podniosłam się i postanowiłam walczyć. W tej chorobie najważniejsze jest wsparcie przez najbliższych oraz dobre nastawienie psychiczne chorego. Moje leczenie polegało na przyjęciu 6 kursów chemii ABVD czyli 12 wlewów. Chemie skończyłam w maju 2008 roku, a w lipcu moja pani doktor wysłała mnie na PET. Wynik CAŁKOWITA REMISJA. Nie potrzebne były żadne naświetlania. Na tym zakończyłam leczenie. Obeznie jestem 7 miesiecy w remisji jestem zdrowa i wszystko wróciło do normy. Ta choroba to nie wyrok trzeba tylko być silnym i cierpliwie poddać się leczeniu, a leczenie jest ciężkie i nie przyjemne ale wszystko da się wytrzymać. Więc głowa do góry i nie załamujcie się za pół roku o wszystkim zapomniecie. Będzie dobrze tylko nie załamujcie się. Mój adres mail chętnie udziele informacji i porozmawiam wrazie potrzeby monika.rr@poczta.onet.eu POZDRAWIAM MONIKA

Witam ponownie dziękując wszystkim , którzy tak ciepło się odezwali i wsparli słowami....Dziękuję tobie Moniko....bardzo ciężko się pogodzić trudno to wszystko ogarnąć spokojnie zawsze ta łezka się w oku kręci ale gdy nie jesteśmy my jedni...najważniejsze by były dobre wyniki leczenia....zmniejszenia guza.Bardzo serdecznie dziękuję jeszcze raz za wszystkie sms i wiadomości .Wioletta.

A jaki to rodzaj ziarnicy i jak jest zaawansowana jeśli moge zapytać , czy syn już podjął leczenie. Głowa do góry.

O 11:54, dnia 2010-01-06 violinka napisał(-a):

Witam ponownie dziękując wszystkim , którzy tak ciepło się odezwali i wsparli słowami....Dziękuję tobie Moniko....bardzo ciężko się pogodzić trudno to wszystko ogarnąć spokojnie zawsze ta łezka się w oku kręci ale gdy nie jesteśmy my jedni...najważniejsze by były dobre wyniki leczenia....zmniejszenia guza.Bardzo serdecznie dziękuję jeszcze raz za wszystkie sms i wiadomości .Wioletta.

no właśnie - głowa do góry! napisałam Ci maila.

Ja dowiedziałam się mając 17 lat. Też byłam obrazona na cały świat. Teraz mam 19:) Studiuję, pracuję, jest ok:) Trzymam kciuki za Was:) Jeśli tylko będziecie trzymać się razem to ogarniecie to wszystko i nawet nie zauważycie kiedy Szymon będzie zdrowy, roześmiany i zdrowo da Wam popalić(tak jak ja swoim rodzicom). Jeśli chcesz to pisz: monikapw1@o2.pl

no, to gratulowac :-)

Violinko to super wiadomość! Gratulację, życzę Twojemu synkowi dużo dużo zdrowia